تبلیغات
IT 88 - 7 کار که شما می توانید در KDE انجام دهید اما در ویندوز نمی توانید!!
 
صفحه نخست       تماس با مدیر       پست الکترونیک      RSS       ATOM
IT 88
 

وقتی من به مردم می‌گویم که از لینوکس استفاده می‌کنم، با ترحم و دلسوزی به من نگاه می‌کنند. در ذهن آنها، من به متعصب بودن اعتراف کرده‌ام؛ متعصبی که مایل به تحمل سختی‌ها و ناراحتی‌های روزانه در دفاع از اعتقاداتم هستم.

                                   

وقتی به آنها می‌گویم که دسکتاپ KDE در بسیاری از موارد از ویندوز 7 نوآورتر عمل کرده، نگاه‌های ترحم‌بار به هشدار تبدیل می‌شود. آنها نتیجه می‌گیرند که نه‌تنها من متعصب هستم بلکه خیالاتی و بالقوه خطرناک هستم.

سوای اینها، همه می‌دانند که لینوکس شما را وادار می‌کند که همه کارها را از طریق خط فرمان انجام دهید. رابط‌های گرافیکی که موجود هستند باید خام و سرهم بندی شده باشند و من می‌توانم فقط منکر باشم.

معهذا این حقیقت دارد. معدود فرصت‌هایی که وارد ویندوز 7 می‌شوم (این روزها، عموما برای یک مقاله مقایسه‌ای، یا برای کمک به یک همسایه)، از عدم وجود یا در بهترین حالت، پیاده‌سازی ناقص ابزارهایی که قدرشان را نمی‌دانم، احساس فلج شدن می‌کنم. تجربه من در ویندوز در مقایسه با دسکتاپ‌هایی مانند KDE، به طور عمده با کارهایی که نمی‌توانم انجام دهم، تعریف می‌شود.

این به معنای ممتاز بودن KDE در همه زمینه‌ها نیست. در بعضی از موارد مانند منو یا پنجره تنظیم سیستم که در هر لحظه تنها یک سطح را نشان می‌دهد یا آیکون‌های کوچکی که برای تنظیم کردن widgetها به کار گرفته شده‌اند، مشخصا KDE ایده‌هایی از عرضه‌های جدید ویندوز عاریه گرفته است. مانند بیشتر نرم‌افزارهای آزاد، اگر KDE ذوق عاریه گرفتن ایده‌ها از هر جایی را نداشته باشد، هیچ چیز نیست.

من نمی‌گویم که ویندوز یک دسکتاپ ناامیدکننده است. اما اگر بخواهم سیستم عامل منتخب خودم را از لحاظ کارایی با ویندوز مقایسه کنم، می‌توانم به یک دسکتاپ کمینه مانند LXDE یا Xfce روی بیاورم(همه اینها با فضای هارددیسک یا رم کمتری نسبت به ویندوز 7 اجرا می‌شوند).

چیزی که می‌گویم این است که در ویژگی‌هایی که کار شما را با دسکتاپ تسهیل می‌کند، KDE از ویندوز پیشی مـی‌گیـرد مـگر اینـکه افـزونه‌های شخص ثالث مانند Object Desktop متعلق Stardock System نصب شود(بعضی اوقات به‌رغم نصب بودن این افزونه‌ها).

در ادامه هفت ویژگی برتر KDE آمده که ویندوز فاقد آنها است:

 

1-  تغییر دادن مجموعه های آیکون به وسیله FolderView

زمانی که رسته KDE 4 هنوز تحت توسعه بود، آرون سیگو در وبلاگ خودش اعلام کرد که این آیکون‌های روی دسکتاپ را از میان خواهد برد.

او با تامل دست به کار شد، زیرا منظور واقعی او این بود که کاربران دیگر به یک مجموعه از آیکون‌ها در دسکتاپ خودشان نمی‌چسبند. با قرار دادن آیکون‌های دسکتاپ در یک ویژگی جداگانه که FolderView نامیده می‌شود، KDE عمل نگهداری و بالا آوردن مجموعه‌های جداگانه از آیکون‌ها برای اهداف مختلف را آسان می‌کند. اگر شما برای وارد کردن FolderView به عادات کاری خود وقت صرف کنید، این کار تعداد آیکون‌های موجود روی دسکتاپ در آن لحظه را کاهش می‌دهد و پیدا کردن آنها را بسیار ساده‌تر می‌کند.

 

2- اجرای فعالیتهای چندگانه

فعالیت‌ها، جانشین فضاهای کاری مجازی، در KDE هستند. همانطور که از نام آن بر می‌آید، هر فعالیت تمایل دارد که مبتنی بر یک وظیفه خاص باشد. برای نمونه، ممکن است یک فعالیت برای برنامه‌نویسی داشته باشید و یکی برای طراحی گرافیکی، هر کدام مجموعه آیکون‌ها و تنظیمات خاص خود را دارند. یک راه دیگر برای سازماندهی فعالیت‌ها می تواند بر مبنای محل باشد. یک دسکتاپ که برای دفترکار تنظیم شده است و دیگری برای مدرسه یا خانه.

3- دلخواه کردن همه چیز

البته ویندوز هم دلخواه‌سازی و تم دارد. اما حوزه دلخواه‌سازی در ویندوز در پشت سر کاری که می‌توانید در KDE انجام دهید، قرار می‌گیرد.

برای مثال به چیزی که در KDE پنل و در ویندوز 7 نوار وظیفه نامیده می‌شود، نگاهی بیندازید. در ویندوز 7 می‌توانید نوار وظیفه را قفل کنید، یا زمانی که یک پنجره در دسکتاپ نیاز به فضا دارد آن را به حالت مخفی خودکار (auto-hide) ببرید. می‌توانید اندازه آیکون را کوچک کنید و نوار وظیفه را در هر لبه‌ای از صفحه قرار دهید.

در مقابل در KDE می‌توانید همه این کارها را به علاوه خیلی کارهای دیگر انجام دهید؛ شامل تغییر ارتفاع، اندازه یا چینش پنل. می‌توانید چندین پنل یا هر widget دیگری که می‌تواند در دسکتاپ قرار گیرد، اضافه کنید.

این مورد برای برای دیگر کامپوننت‌های اصلی نوار وظیفه و پنل، هم صحیح است. اکثر پیاده‌سازی‌های KDE سه شکل منو ارایه می‌کنند (کلاسیک، Kickstart و Lancelot). در KDE نیز می‌توانید اینکه کدام پنجره‌ها کوچک شوند و به چه نحوی، را کنترل کنید. همینطور  چه پیام هشداردهنده‌ای نمایش داده شود و شکل ساعت را هم می‌توانید کنترل کنید.

البته بعضی افراد موافق هستند که KDE در اجازه دادن به دلخواه‌سازی زیاده‌روی کرده است و کاربران تازه وارد از این گزینه‌ها مشوش می‌شوند. گذشته از این اگر به دنبال دردسر نمی‌گردید، همه چیز را به حالت پیش‌فرض خود بگذارید.

4  -سایه زدن پنجره ها

سایه‌زدن، کل یک پنجره به جز نوار عنوان آن را می‌بندد. زمانی که سایه‌زدن در منوی کلیک راست نوار عنوان فعال شود، حرکت دادن ماوس به سمت بالای صفحه، صفحه فعال را سایه‌زنی می‌کند و کلیک کردن روی نوار عنوان، آن را باز می‌کند.

سایه‌زدن همانند کوچک کردن، فضای دسکتاپ را افزایش می‌دهد. به هر حال، مزیت سایه‌زدن نسبت به کوچک کردن این است که خواندن نوار عنوان، ساده‌تر از خواندن چیزی است که در نوار وظیفه مستقر شده است. همچنین سایه‌زدن، پنجره‌ها را با کلیک‌های کمتری نسبت به کوچک کردن بازیابی می‌کند زیرا آیکون‌های نوار عنوان همچنان قابل رویت هستند.

5 -به گروه در آوردن پنجره ها

KDE در انتشار 4.4 به گروه در آوردن پنجره ها را معرفی کرد. به جای اینکه هر پنجره فضای دسکتاپ را اشغال کند، تبدیل به یک سربرگ در یک پنجره واحد می‌شود. به گروه درآوردن پنجره‌ها نه‌تنها به هم ریختگی را از دسکتاپ حذف می‌کند بلکه پیدا کردن پنجره‌هایی که به هم مربوط هستند را ساده‌تر می‌کند. اگر چه جا افتادن استفاده از این ویژگی زمان می‌برد اما زمانی که از آن در روند کاری خود استفاده کنید، به سرعت تبدیل به یک جزء غیرقابل صرف نظر می‌شود.

6 -ساختن نقاط حساس در لبه های صفحه

بعد از Symphony OS، KDE اجازه ساختن حداکثر هشت نقطه حساس در لبه‌های صفحه را داد. هر کدام از این نقاط حساس می‌تواند برای ساختن یک افکت متفاوت در زمان عبور ماوس از روی آنها، پیکربندی شوند. برای نمونه، می‌توانید از یک نقطه حساس برای نشان دادن دسکتاپ، تعویض فضاهای کاری، یا چیدن پنجره‌های باز در یک جدول، استفاده کنید. شما گزینه بزرگ کردن هر پنجره با کشیدن آن به سمت بالای صفحه، یا کاشی کردن آنها با کشیدن آنها به دو کنار صفحه را دارید.

7 -افکت ها و ترکیبات صفحه

زمانی که ویندوز 7 منتشر شد، مایکروسافت تبلیغات وسیعی روی یک مشت افکت که Shake، Peek و Snap نام دارند انجام داد. به هر حال این شروع آزمایشی، کار کوچکی در جهت تقلیل دادن جلوداری لینوکس به طور اعم و KDE به طور اخص در جلوه‌های ویژه انجام داد. در حقیقت زمانی که اخبار جلوه‌های ویندوز 7 پخش شد، واکنش توسعه‌دهندگان لینوکس، غبطه خوردن نبود بلکه بحث و گفتگو در مورد این بود که آیا آنها هم‌اکنون جلوه‌های مشابهی دارند وگرنه آیا پیاده‌سازی آنها ارزش دارد.

البته KDE تنها دسکتاپی نیست که جلوه‌های ویژه دارد. به هر حال، افکت‌های آن، در بیشتر موارد، واقعا مفید هستند. با وجود اینکه KDE تعدادی جلوه تفریحی دارد (بیشتر برای انجام انیمیشن در دسکتاپ) اما بیشتر آنها تسهیلات خوبی هستند. نیم دوجین آنها، دسترسی‌پذیری را بهبود می‌بخشند در حالی که مابقی دیدن اینکه کدام پنجره در حال حاضر فعال است را ساده می‌کنند یا به مدیریت پنجره کمک می‌کنند. بعضی از این جلوه‌ها نیازمند شتاب‌دهنده سه‌بعدی هستند اما خیلی از اینها به آن نیاز ندارند که موجب می‌شود این جلوه‌های ترکیبی KDE توسط همه قابل استفاده باشد.

منبع: عصر ارتباط





نوع مطلب : linux، 
برچسب ها :


درباره وبلاگ

اگر به دنبال محیطی هستید که در ورای فضاسازی های معمول ، از نقطه نظر تخصصی به دنیای فناوری اطلاعات بنگرد؛
اگر به دنبال یافتن نمود توانمندی یک جمع دانشجویی IT هستید؛
اگر در پی مطالب جذاب و خواندنی جانبی می باشید؛
به شما تبریک می گوییم که انتخاب درستی داشته اید؛ چون هدف ما نیل به دستاورد های بالاست!
ما جمعی از دانشجویان IT ورودی 88 دانشگاه سراسری تبریز گرد هم آمدیم ؛ آستین ها را بالا زدیم و خواستیم به قدر توانمندی خویش در فضای سایبری ایفای نقش کنیم؛
خواستیم لبخند رضایت را بر لبان توی مخاطب که تمامی دارایی ما هستی بنشانیم؛
خواستیم طرحی نو دراندازیم...
و در این میان با استمداد از یگانه ی هستی بخش نجوا می کنیم:
همتم بدرقه راه کن ای طایر قدس که دراز است ره مقصد و من نو سفرم

مطالب اخیر
نظرسنجی
در این 6 ماهی که گذشت عملکرد وبلاگ را چگونه ارزیابی می کنید؟








آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

Google

در این وبلاگ
در كل اینترنت